คนที่ยังคงยิ้มได้เสมอๆ กับทุกๆ สิ่ง ..
เขาไปหารอยยิ้มเยอะๆแบบนั้นมาจากไหนนะ
แล้วถ้าเป็นเรื่องของความรักแล้ว ...
ใครๆ เค้ากำลังค้นหาอะไรจากความรู้สึกนี้กันเหรอ

ฉันเข้าใจดีว่าโลกนี้มีอะไรอีกเยอะที่เราอาจได้พบเจอ
เฉกเช่นเดียวกันกับเรื่องราวของความรัก ...
แต่จะไปนับอะไรกับการเข้าใจแต่ไม่ได้ปล่อยวางของฉัน
แต่ฉันเชื่อว่ามันไม่ใช่เรื่องที่เราจะปล่อยวางไปง่ายๆ

ความต้องการของคนเราไม่เคยหยุดนิ่งสักนาที
ฉันเชื่อแล้ว แบบนั้น จริง ๆ
เห้อ...รู้ไหมเมื่อเธอช่างแสนดี ...
แต่ฉันกลับช่างแสนร้ายขึ้นทุกวี่ทุกวัน

ผู้หญิงจะรักคนที่เป็นเยี่ยงหมาก็ได้
แต่สุดท้ายแล้วผู้หญิงจะต้องแต่งงานกับราชสีห์

ยาขอบ เขียนไว้ประมาณนี้ ...
ในเรื่องสั้นอันเป็นที่รักของยาขอบ

เป็นคำสอนของชายคนหนึ่ง ...
ที่สอนหญิงสาวไว้ ในการเลือกคู่ครอง ...
ไม่เป็นไรหรอกที่จะรักใครสักคนแม้นว่าตัวเขาไม่ได้มีอะไรดีสักอย่าง
แต่ถ้าคนคนนั้นเดินเข้ามาในชีวิตเราแล้วตั้งมั่นตั้งใจ
จะก่อร่างสร้างคุณความดีก็เพื่อที่จะคุ้มครองชีวิตคู่
เพื่อประคับประคองครอบครัวในอนาคตของเขา

... เมื่อนั้นแหละ ... เค้าจะเป็นดุจเช่น "ราชสีห์" ของเธอ

มีเหตุผลอะไรบ้างนะที่คนเราควรจะเดินแยกกันไป
ทั้งๆที่ความรักก็ยังมี และ ดีอยู่
คนเราควรมองอนาคต หรือ มองแค่ความรักนะ
อนาคตที่ฉันไม่ได้มองเรื่องการมีชีวิตที่ฟู่ฟ่า
แต่ฉันมองที่การยอมรับและปรับเปลี่ยนแก้ไข
ในสิ่งที่อีกคนกล่าวบอก

ฉันเชื่อในเหตุผล ... แต่คุณเชื่อในความรู้สึก
คุณมักบอกเสมอว่า...ที่ไม่ทำแบบนี้เพราะคุณไม่ชอบ...
และมันก็ไม่ได้มีผลเสียไปกว่าแค่คุณไม่ชอบทำแบบนี้
แต่ฉันบอกคุณว่า...แค่คุณลืมคำว่าไม่ชอบไปบ้างแล้วทำแบบที่ฉันบอก
คุณจะได้ประโยชน์จากสิ่งที่คุณทำ เพื่อตัวเองและคนอื่น

ยิ่งเรียนรู้กัน ... ฉันก็รู้สึกได้ว่าเราก็ยิ่งแตกต่างกันมากเหลือเกิน

ตอนนี้ความคิดของฉันหมิ่นเหม่เหลือเกินแล้ว ..คุณ..

ทั้งๆที่คุณเป็นคนดี ... แสนดี ...สำหรับฉัน
แต่ความต่างกันของเราจะพาเราไปได้ถึงไหนเหรอ
ใช่ มันไม่มีคำตอบหรอก ...
ก็ฉันถามไปกับฟ้า กับ ฝน กับพระจันทร์แบบนี้

แต่ชีวิตครอบครัวเป็นเรื่องใหญ่
และนั่นเป็นชีวิตที่เหลือของฉันตลอดไปเชียวนะ
ฉันทนไม่ได้ที่เราจะรักกันไปแบบเด็กๆ
และไม่ได้เริ่มวางรากฐานอะไรเลยให้กับชีวิตเราเอง

ความรักไม่ต้องการเหตุผล ...
แต่ชีวิตต้องใช้เหตุผล ...

และเราต้องใช้ทั้งสองอย่างนี้ไปด้วยกันไม่ใช่เหรอ...

ฉันแค่อยากให้คุณเตรียมตัวเองไว้ให้พร้อม..
อย่างน้อยก็สำหรับอนาคตครอบครัวของคุณ
ซึ่งอาจเป็นฉันที่อยู่ข้างๆ หรือ อาจจะเป็นใครที่ไม่ใช่ฉัน
ฉันอยากเห็นคุณมีอนาคตครอบครัวที่สดใส
อาจจะกับฉัน หรือ กับใคร ฉันไม่รู้

ฉันแค่อยากให้คุณรู้จักเตรียมพร้อม...
เพื่ออนาคตกับใครสักคน ... และถ้ามันเป็นเรามันจะดีที่สุดเลยค่ะ
อย่าแค่ได้แต่รักไปเรื่อยๆ เลยค่ะ ...
ชีวิตเราถูกปล่อยปละไปกับเรื่องรักแบบไม่มีอนาคตมามากแล้ว

ฉันมองความรักของคุณ ...
ด้วยเต็มดวงตา ... ด้วยเต็มดวงใจ ...
แต่ฉันก็ขอเหลือบมองไปไกลๆ ในอนาคตข้างหน้า
ด้วยได้ไหมค่ะ ...

สิ่งที่ฉันกลัวกว่าผีสางนางไม้ ...
คือครอบครัวที่ล่มสลาย คุณรู้ไหม ...

ฉันแค่อยากให้เราที่ไม่เข้าใจกันวันนี้
เพื่อที่จะค่อยๆ ปรับฐานรากของชีวิตเราให้แน่นหนา
อนาคตที่เราต้องเป็นร่มโพธิ์ ร่มไทร ให้อีกชีวิต
ถ้าร่มโพธิ์ร่มไทรพร้อมที่จะล้มมาทับเขาให้ราบคาบตลอดเวลา
เพราะมีฐานรากที่ไม่แน่นหนา ... อย่างนี้ ...
คุณว่ามันดีหรือค่ะ ...

มันจะดีอะไร ...
ถ้าเราเพียงแต่อยากได้เขามาเพื่อเติมเต็มครอบครัว
แต่หากสร้างเขามาให้ต้องมาเจอะเจอสิ่งที่ร้ายกาจ
สภาพครอบครัวที่ย่ำแย่ เพราะพ่อแม่ไม่เข้าใจกัน
ฉันไม่รู้หรอกว่าตอนนั้นมันจะดีหรือจะร้าย
แต่ฉันไม่อยากให้เราเอาชีวิตที่จะมีความสุขด้วยกันมาเสี่ยง
ทั้งๆ ที่เราก็สามารถจำกัดความเสี่ยงนั้นให้แคบลงได้

คุณว่า ... ฉันคิดมากไปไหม ...

ฉันแค่อยากให้เราช่วยกัน ...
มันดีกว่ามานั่งแก้ปัญหาที่วันนี้เราก็รู้ว่ามันอาจจะเกิด
เราแก้ไขมันตั้งแต่ตอนนี้ดีกว่าไหมค่ะ
คุณเองก็เป็นวิศวะกร...น่าจะทราบดีว่ารากฐานมันสำคัญแค่ไหน
ตามแก้ กับ ยอมเหนื่อยแก้ตอนนี้
มันต่างกับการตามแก้หลังจากก่อสร้างเสร็จแล้วเป็นไหนๆ

ใช่มันอาจจะทำให้เราปั่นปึ่งกันบ้าง
มันอาจทำให้เราอารมณ์เสียและน้อยใจกันได้
แต่ถ้าเราผ่านมันไปได้ ...
เราจะเป็นเราที่สวยงามที่สุดสำหรับเรา
คุณคิดอย่างฉันบ้างไหมคะ ...

ถ้าหากฉันไม่ค่อยเชื่อใคร ถ้ามีใจเป็นของตัวเอง
เอาใจใครไม่เก่ง ก็เป็นตัวเองได้ไหม

ถ้าความเห็นฉันต่างออกไป ถ้าไม่เป็นเหมือนตุ๊กตา
สมองฉันคิดมากกกว่า ไม่คล้อยตามเธอทุกที

เธอจะว่ายังไง ถ้าหากฉันเป็นคนอย่างนี้
เธอจะเดินหลีกหนี หรือยินดีเข้าใจ
แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง ที่ไม่คิดจะเป็นแบบใคร
เธอจะถูกใจไหม พอรับไหวหรือเปล่าไม่รู้

แค่เข้าใจ : ลานนา คัมมินส์